Yar Olamadın

Güldüğün her yerden gül biter sanma

Sen beni ilk defa yaralamadın

Ben sana kul köle olurdum amma

Sen bana bir günlük yar olamadın

 

Bu kadar yüklenmek var mı susana

Yerimde olup da çıldırmasana

Ben gönül köşkümü açtım da sana

Sen sokak kapını aralamadın

 

Hançerle mavzerle yıkılmazdım da

Süründüm aklımı senle bozdum da

Ben sana yüzlerce roman yazdım da

Sen bana bir satır karalamadın

 

On binde bir kula nasip olsam da

Kadrimi bilmedin nimet olsam da

Ben senin bağına rahmet olsam da

Sen benim dağıma kar olamadın

 

Kalplere şifalar sunan meyvaydım

Her keyfe, kedere, derde devaydım

Ben senin bahtına gülen ayvaydım

Sen bana ağlayan nar olamadın

 

Yıllara mal oldu gözümden düşmen

Ey şimdi aynayla kavgalı düşman

Her zaman mahçupsan her zaman pişman

Sen kendi kendine yar olamadın

Cemal Safi